΄΄Οι ευγενείς στόχοι, στα χέρια των δημοκρατικών θεσμοθετημένων οργάνων - πολιτικά κόμματα, νομοθετικό σώμα, τύπος, δικαστικό σώμα και αστυνομία - εκφαυλίζονταν λόγω διαφθοράς. Μετά την αποχώρηση του Μπατίστα, λίγα είχαν αλλάξει σε πρακτικό επίπεδο. Η Κούβα περιοριζόταν από την ιθαγενή της κουλτούρα του αμιγίσιμο (amiguismo, από το amigo, φίλος) ή, αλλιώς, από τις οικονομικές και πολιτικές ΄΄φιλίες΄΄. Οι διασυνδέσεις άνοιγαν όλες τις πόρτες και η προστασία και η ευνοιοκρατία καθόριζαν την επιτυχία. Ο αμιγίσιμο αποτελούσε πηγή απίστευτου κυνισμού στην κουβανική κοινωνία. Η πρόοδος σου εξαρτιόταν από τους ποιούς γνώριζες. Η θέση ήταν πιο σημαντική από το επάγγελμα. Συμπιέζοντας την εξουσία και τις αποφάσεις στα χέρια κάποιων λίγων, ο αμιγίσιμο έκανε την Κούβα να ασφυκτιά οικονομικά και πολιτικά. ΄Ηταν μια κληρονομιά του διεφθαρμένου ισπανικού αποικιακού συστήματος αλλά ταυτόχρονα και αμιγώς κουβανικός, και δεν θα εξαφανιζόταν ποτέ ακόμα και στο πλαίσιο της επερχόμενης Επανάστασης.΄΄
''Τα παιδιά από το Ντολόρες'', Patrick Symmes.
